Aro4u Community

ยินดีต้อนรับเข้าสู่ “บ้านปลามังกร” หลังเล็กแต่อบอุ่น

by Nanconnection

Aro4u Articles

Dragon Talk Fun
Category

บทความตอนยาวเกี่ยวกับปลามังกรที่ผมได้พบเห็นมา

มังกรหรรษา ตอน ไปส่งตู้ปลาที่บ้านพี่แวน ตอนจบ

Dragon Talk Fun : มังกรหรรษา,
24/05/2007

กระทู้นี้มีภาพที่รุนแรงหน่อยนะครับ ขวัญอ่อน หรือกำลังทานข้าวอยู่ อย่าเพิ่งเข้าดู มีสติแล้วก็เรียนเชิญครับ smile.gif 

และแล้วก็มาถึงตอนจบของ "มังกรหรรษา" ตอนนี้แล้วนะครับ ก่อนอื่นก็ต้องบอกก่อนว่า กระทู้นี้ไม่เกี่ยวกับปลามังกรเลยแม้แต่น้อย แถมยังมีภาพหวาดเสียวที่ไม่เหมาะกับสมาชิกท่านที่ขวัญไม่แข็งแรงอีกด้วย แต่สำหรับเพื่อนๆ ที่ติดตามงานเขียนใน www.aro4u.com มาโดยตลอด คงเคยจะได้เห็นอะไรแนวนี้มาแล้วครั้งหนึ่ง (น่าจะประมาณปีที่แล้วกระมัง) ครั้นจะไม่เอามาลงก็เสียดายภาพ เอาเป็นว่าถือว่าบอกกล่าวกันแล้วนะครับ สำหรับท่านที่พร้อม ก็เชิญชมไปพร้อมๆ กัน

ในตอนที่แล้วผมบอกว่า เสร็จจากงานส่งตู้ที่บ้านพี่แวน ผมไม่อยากกลับทันทีเพราะว่า ไหนๆ ก็มาแล้ว ถ้าไม่ได้ไปเที่ยวบ้านพี่แวนที่อยู่ไม่ไกลมากนัก เสียดายแย่เลย แต่บ้านพี่แวนที่อยู่ฉะเชิงเทรานั้น ไม่ได้เป็นบ้านพักอาศัย แต่เป็นฟาร์มเลี้ยงหมูขนาดใหญ่ (มีหมูกว่า 2x,xxx ตัว) แน่นอนครับว่าการเลี้ยงหมูจำนวนมากขนาดนี้ แม้จะมีคนงานดูแลมากแค่ไหนก็ตาม ก็คงจะไม่ทั่วถึง มีลูกหมูบางส่วนที่ไม่แข็งแรง ก็อ่อนแอตายไปบ้าง เป็นเรื่องธรรมดา แต่ด้วยการที่ไม่ต้องการให้ซากเสียเปล่า คุณพ่อของพี่แวนจึงมีโครงการเลี้ยงจรเข้ ไว้สำหรับจัดเก็บซากลูกหมูเหล่านี้

ถือว่าเอาของเสียมาเลี้ยงสัตว์ใหญ่ แล้วเป็นผลผลิตอันใหม่ดีกว่า ใช่ครับ เวลานี้ฟาร์มหมูของพี่แวน กลายเป็นฟาร์มจรเข้ย่อมๆ แล้ว (มีพ่อแม่จรเข้รวมแล้วประมาณ 300 ตัว) ซึ่งแต่จะปีก็จะได้ทั้งไข่ และลูกจรเข้ส่งออกไปยังฟาร์มต่างๆ ที่รับซื้อ ถือเป็นรายได้ต่อเนื่องอันชาญฉลาดจริงๆ (แต่กว่าจะสำเร็จจนถึงจุดนี้ได้ ก็ต้องผ่านความล้มเหลวมาแล้วเช่นกัน) เอาล่ะครับ เกริ่นเรื่องมายาวแล้ว คราวนี้มาถึงภาพของช่วงเวลาของการให้อาหารดีกว่า พร้อมแล้วไปชมกันตามคำบรรยายภาพแต่ละรูปเลยนะครับ 

1. ลูกหมู 2 สี 2 ตัวที่เสียชีวิตภายในฟาร์ม



2. น้ำหนักตัวๆ หนึ่งเกือบ 10 กิโลกลัม คนงานหญิงไม่สามารถอุ้มได้นาน ก็เลยต้องใช้วิธีลากไป



3. ลากขึ้นไปเรื่อยตามทางเดิน (ซึ่งแคบมากๆ คนขวัญอ่อนเดินขึ้นไปไม่ได้ครับ เพราะเป็นแบบเฉพาะคนจริงๆ)



4. เพื่อให้กินง่ายขึ้น คนงานหญิงจึงต้องปาดเอ็นของซากลูกหมู (ใบหน้านิ่งมาก แสดงถึงความเคยชินในหน้าที่)



5. ภาพนี้น่ากลัวหน่อยนะครับ 



6. ฝูงจรเข้ขนาดเกือบ 3 เมตรเมื่อรู้ว่าได้เวลาอาหาร ก็รีบว่ายขึ้นจากบ่อขึ้นมาอ้าปากรอกิน



7. เมื่อปาดเอ็นเสร็จเรียบร้อยแล้ว ก็โยนลงไปให้ฝูงจรเข้กิน



8. ตัวที่งับได้ตัวแรก ถือเป็นจ่า ตัวรองลงมาจะแย่งได้ยากมาก



9. แล้วก็จะแย่งยากขึ้นไปอีก ถ้ามันงับแล้วหอบหิ้วเหยื่อหนีไปกินที่อื่นเลย 



10. กินตัวเดียว อิ่มตัวเดียว ช่างมีความสุขเสียจริงๆ



11. ส่วนตัวอื่นก็ได้กินแต่เศษ... เหลือๆ 



12. เมื่อเห็นแบบนั้น ตัวที่สอง (สีขาว) ก็ต้องปาดแบ่งให้มากชิ้นส่วนขึ้น จะได้ๆ กินกันถ้วนหน้าหน่อย



13. ทางเดินอยู่สูงกว่าพื้นดินประมาณ 2 เมตรครึ่ง ดูเหมือนปลอดภัย แต่ก็หวาดเสียวทุกวินาทีครับ



14. ยักษ์เขียวตัวนี้ได้กินลูกหมูขาวเกือบทั้งตัว (เว้นหัว และขา)



15. เหมือนจะเป็นของขบเคี้ยว เพราะกินคำเดียวหมด



16-17. ไม่ต้องห่วงว่าพวกเราจะเหงา เพราะมีเพื่อนอยู่ด้วยกันเป็นสิบๆ

 

18. ตัวไหนอิ่มอยู่ หรือรู้สึกสกปรก อยากอาบน้ำ ก็จะไปแช่ตัว อบ Spa ในบ่อ... ดูมีความสุขมากครับ



19. เพชร ยิ้มอย่างมีความสุขที่ได้เห็นอะไรที่ไม่เคยเห็นเต็มๆ ตาแบบนี้ 



20. ปิดท้ายด้วยภาพนี้... พี่แวนบอกว่า "เหวอ ไม่เอาดีกว่า ดูกี่ทีก็เสียว ไม่ชินเสียทีวุ๊ย ~~!!" laugh.gif 

Nanconnection

ย้อนกลับ

แชร์บทความ